«شورش  پشت استکان ...»

استکان با شدت خورده بود به استکانی که از مقابل می آمد و راه افتاده بود تا انگشت هایم را یک به یک مست کند و انگشت اول را خودم گذاشتم توی دهنم و انگشت شستم را فرو کردم  که وقتی « لیس » ردن  « اشک » از چشمانت  در می زد و تلو تلو خوران به سمت بار می رفتی! « بار» سنگین شد و قاطر داشت جفتک می زد و من واقعا می دانستم که دستم را لای حساسی گذاشته ام ، باور کن !

خیابان های نیم بند خواب تخم مرغ هایی را دیده اند که در هوای خرداد برای چیدن میوه هایی که شرط رسیدن است ....

آهای بچه اون « رادیوم  » رو  خفه کون ! دارم از حسودی دق می کونم ! ( مستی و راستی!! )

آش تموم شده و دیگه هیچ چیزی واسه مزه نمونده چیکار کنم اوستا ؟چه می دونم یه زره ... بزار دیگه بسِشه !

مشتری حوصله اش سر رفته بود و داشت استکان خالی را جلوی نور لامپ با دقت بَرانداز می کرد و لبهاشو تکون می داد بطوری که حتی یک کلمه از حرف هاشو نمی شد فهمید! .

کله ظهر بود و هوای خرداد هرسال نشون میده که بهار تموم شده و غوزه های نارنج درامدند .

مَشتی هنوز روی یخچال ویترینیش یه مشت علف خشک شده داشت که می گفت مال عید همین چندسال پیشه که من نگهش داشتم و دیگه رنگش به سمت زردی رفته و چین معلومه کشوری است یا جاذبه های خیلی زیاد ( اینها کلماتی هستند که رادیو داشت تکرار می کرد ) .........

آهای بچه گفتم  اون « رادیوم »  رو  خفه کون !

( یه کم خاموش کن سرش گرم شد دوباره روشنش کن اون الان دیده یه نفر از جلوی استکانش رد شد داره گـُررر میگیره ، آره !)

تو - خم شو اینجا رو تی بکش ! یه دستمال تمیز هم به پیشونی و گردن این اوراق بکش که داره از حال میره ! یکی نیست به بچه هاش خبر بده دیگه نزارن از خونه بیرون بیاد ؟  آخه مردم چیکار کنن که باید این وضع رو تحمل کنند ها ؟ ( قـُر قـُر های مشتی هم تمومی نداشت ) .

دومین استکانی که بالا برد و تازه داشت بر می گشت که روی صفحه حوادث روزنامه ای که روی میز می دید پهن شد و پاهاش شاهدند که خشک خشک بود فقط من بودم که آنقدر زدم زدم زدم تا اون دوباره به هوش آمد و اولین سوالش این بود  : شاه برگشت ؟

دیدین یارو اوراقه کمی دستمال به سرو گردنش کشیدین ! حالا شاه میخواد از ما ؟!!

روی دیوار قهوه خانه عکسی از روزهای انقلاب بود که روی صورت بانویی خون بود و روی دست های مردانی تفنگ و ...

از جلوی استکان آدم هایی رد می شدند که دلم می خواست از جا بلند شوم و ... متاسفانه دیگه بعد از 70 سال باور می کنم که ظرفیت من حتی بیش از دو استکان چای هم نیستش !

اذان که بلند شد روی پاهاش بند نبود و دستش بود روی دیوار حمام قدیمی و مردم که از پشت سر می آمدند و رد می شدند اعصابش را  بهم می ریخت ولی فکر می کنم به خاطر قیافه زپرتیش بود که از اون فاصله می گرفتند !

حالا مردم دسته دسته می رفتند و همگی دفترچه قرمز شناسنامه دستشون بود و یکبار دیگه نوشتند : بله !

از هیچ بزرگتری اجازه نگرفتند و راه به راه به جمعیت اضافه می شد و فقط من بودم که بلاتکلیف در خماری خودم غرق شدم و چند نفر از آب کشیدنم بیرون . شده بودم عینهو همون شخصی که توی قهوه خانه می پرسید : شاه برگشت ؟ پرسیدم !!  همه زدیم زیر خنده که بابا ای ول تو دیگه کی هستی ؟ سی ساله خوابیدی بلند شدی می گی ما شاه میخوایم ؟

آره بابا ! حتی مورچه ها و زنبورها شاه دارن مگه میشه ما نداشته باشیم ؟

همه فهمیدن وضعیت من چطوریه و گذاشتند و رفتند .

ساعت چندَ بعد از  عصره!دارم توی آسایشگاه تلویزیون می بینم و مردم در خبرهای 8و30 خیلی شاد بودند و این منو ناراحت می کرد.

به گزارش رسیده از مرکز خبر امروز سومین نیروگاه هسته ای ایران افتتاح شد.

دلم می خواست داد بزنم : پسر! اون رادیُم رو خاموش کوون ...

اما صبح شده بود و دیدم یه عده زیر تابوتی رو گرفتن که مربوط می شد به استکانی که روز گذشته این همه سر  مشتی غُر می زد.